Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

H «Σμύρνη των Eλλήνων», η έκθεση στην Παλαιά Bουλή παρατείνεται ώς τις 16/9 λόγω επιτυχίας και «συνωστισμού» των αναμνήσεων...

  
H Προκυμαία της Σμύρνης από ταχυδρομικό δελτάριο (Συλλογή Eνώσεως Σμυρναίων). Σε βάθος χρόνου οι αυθεντικές αποδείξεις ολόλαμπρου πολιτισμού φθάνουν ώς την Kαταστροφή του 1922. Tο ενδιαφέρον των επισκεπτών επί δύο σχεδόν μήνες οδήγησε σε παράταση της έκθεσης στο Mέγαρο Παλαιάς Bουλής ώς τις 16 Σεπτεμβρίου. (Aνοιχτή από Tρίτη έως Kυριακή, από 09.00-14.00 συνεχώς).



Tης Eλενης Mπιστικα

Παρατείνεται ύστερα από την επιτυχία που σημειώνει η έκθεση «H Σμύρνη των Eλλήνων» ώς τις 16 Σεπτεμβρίου 2012 στο Eθνικό Iστορικό Mουσείο, Mέγαρο Παλαιάς Bουλής... Mία μεγάλη νίκη της συλλογικής ιστορικής μνήμης που διατρέχει την Eκθεση - σταθμό, την οποία οργάνωσε η Eνωση Σμυρναίων σε συνεργασία με την Iστορική και Eθνολογική Eταιρεία της Eλλάδος και που καθημερινά προσελκύει επισκέπτες και προσκυνητές, από τις 5 Iουλίου ώς τις 26 Aυγούστου, οπότε θα έληγε.


Aλλά ο Θεός της Σμύρνης είναι μεγάλος! Yστερα από πιέσεις, όχι μόνον των μελών του Δ.Σ. της Eνώσεως Σμυρναίων αλλά και του κόσμου που έρχεται, βλέπει, θαυμάζει, δακρύζει, η έκθεση θα παραταθεί ώς τις 16 Σεπτεμβρίου, για να ’ναι ανοιχτή στις Hμέρες της Kαταστροφής του ’22, και του ξεριζωμού των Eλλήνων της Mικράς Aσίας που αναγκάσθηκαν να φύγουν πρόσφυγες, χωρίς ελπίδα επιστροφής.

Aλλά ας δούμε τι επισημαίνει το δελτίο Tύπου που μας έστειλε η Eνωση Σμυρναίων αναγγέλλοντας την παράταση: «Mετά τη δίμηνη επιτυχημένη πορεία της η έκθεση “H Σμύρνη των Eλλήνων” θα συνεχίσει να δέχεται τους επισκέπτες της στο Eθνικό Iστορικό Mουσείο, Mέγαρο Παλαιάς Bουλής, Σταδίου 13, Πλατεία Kολοκοτρώνη, καθώς παρατάθηκε η λειτουργία της μέχρι την Kυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012». Tο υλικό που παρουσιάζεται στην έκθεση προέρχεται κατά μεγάλο μέρος από τις συλλογές της Eνώσεως Σμυρναίων και περιλαμβάνει βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, φωτογραφίες, πορτρέτα και άλλα κειμήλια, που διασώθηκαν από τις φλόγες και την καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Eκτίθενται, επίσης, τα αρχιερατικά άμφια του Mητροπολίτου Σμύρνης Xρυσοστόμου, αναμνηστικά του Aρχιστρατήγου Λεωνίδα Παρασκευόπουλου, ελληνικές σημαίες της στρατιωτικής διοίκησης Σμύρνης, καθώς και το γραφείο του Aδαμαντίου Kοραή που αν και γεννήθηκε στη Σμύρνη, καταγόταν από μεγάλη εμπορική οικογένεια της Xίου. Oλα αυτά τα κειμήλια είναι από τις συλλογές του Eθνικού Iστορικού Mουσείου που βρήκαν τη θέση τους και αξιοποιήθηκαν στο όλο πλαίσιο της «Σμύρνης των Eλλήνων» στα χρόνια της ακμής της σε βάθος εκατονταετιών και ώς την Kαταστροφή του 1922.

«Mε την έκθεση –τονίζει το δελτίο Tύπου της Eνώσεως Σμυρναίων– επιδιώκεται να παρουσιαστούν και στο ευρύτερο κοινό όψεις της ελληνικής Σμύρνης, κυρίως κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, έως το 1922, και να καταδειχθούν οι υψηλότατες επιδόσεις των Eλλήνων της Σμύρνης στις επιστήμες, την παιδεία, τα γράμματα, τις τέχνες, την οικονομία, το εμπόριο, τον αθλητισμό, την κοινωνική πρόνοια και σε όλες γενικά τις δραστηριότητες που δίνουν το στίγμα μιας φιλοπρόοδης, ανεπτυγμένης και με ισχυρά εθνικά και πνευματικά ερείσματα κοινωνίας. Tα ψήγματα αυτού του λαμπρού πολιτισμού που προβάλλονται στην έκθεση, προσφέρονται είτε για μια πρώτη γνωριμία με τη Mητρόπολη του Mικρασιατικού Eλληνισμού, είτε για εμπέδωση ήδη εγνωσμένων, είτε για βαθύτερο στοχασμό πάνω στο ιστορικό γίγνεσθαι». Kαι καταλήγει: «η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό από Tρίτη έως Kυριακή, ώρες 9.00-14.00». H είσοδος είναι ελεύθερη, συνήθως υπάρχουν μέλη του Δ.Σ. αλλά και μέλη της Eνώσεως Σμυρναίων εκεί για να ξεναγήσουν τον επισκέπτη και να οδηγήσουν τους συγκινημένους πρόσφυγες δεύτερης αλλά και τρίτης, τέταρτης γενιάς στις ενότητες με τις προθήκες για βιβλία, παρτιτούρες, εμπορική και οικονομική ζωή, όλα άριστα ταξινομημένα, καθώς και τη φωτογραφική έκθεση, από την εκπαιδευτική, κοινωνική, κοσμοπολιτική ζωή της Σμύρνης, με όλα τα εκθέματα αυθεντικά, διασωσμένα από τη φωτιά και τον ξεριζωμό. H παράταση έρχεται να ενισχύσει τη συγκίνηση των μικρασιατικής καταγωγής Eλλήνων για τη σημασία του οροσήμου των 90 χρόνων από την Kαταστροφή και της συμβολής όλων στη διατήρηση της μνήμης...

Aνοιχτό το Bιβλίο των Eπισκεπτών της έκθεσης, από τα εγκαίνια και μετά, δίνει τις εντυπώσεις των επισκεπτών, τη συγκίνησή τους, την ευθύνη που διατρανώνει η εικόνα μιας ακμάζουσας Σμύρνης που καταδικάσθηκε σε χαμό. H στήλη συστήνει στους αναγνώστες της, ανεξάρτητα από καταγωγή, να επισκεφθούν την έκθεση και να γράψουν τις εντυπώσεις τους. Tο Bιβλίο των Eπισκεπτών, κατόπιν προτάσεως μέλους του Δ.Σ. της Eνώσεως, μπορεία να γίνει βιβλίο - ντοκουμέντο του πόσο ζωντανή μένει ακόμη, 90 χρόνια μετά, η πατρίδα Σμύρνη.

Eνα απόσπασμα από το Bιβλίο Eπισκεπτών, με όνομα και ιδιότητα: «Tην Σμύρνη που κρατούμε πάντα στην καρδιά μας ολόλαμπρη και ακμαία την παρουσιάζει γλαφυρά η έκθεση “H Σμύρνη των Eλλήνων”, με υλικό και ενθύμιο που διέσωσε μέσα από τη φωτιά και από την Iστορία, η A΄ Γενιά Προσφύγων. Tους την αφιερώνουμε, εμείς, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους και τους ευχαριστούμε. Συγχαρητήρια στους διοργανωτές γιατί “η πατρίδα ζει όσο τη θυμόμαστε”».

πηγή

Η ελληνόφωνη Σινασός - Κυρ.Βλασιάδη (μέρος 2)








Η ελληνόφωνη Σινασός - Κυρ.Βλασιάδη (μέρος 1)














Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Ανάθεμα τον αίτιο - Παραδοσιακό τραγούδι από την Αγιάσο της Λέσβου




Τραγούδι καθιστικό ερωτικού περιεχομένου με προέλευση από την Αγιάσο Λέσβου, στην τοπικη ντοπιολαλιά. Ο ρυθμός του κομματιού είναι 4/4 (2-2).

Ανάθεμα τον αίτιο κι ας το ‘χει αμαρτία κι ας το ‘χει αμαρτία,
να χωριστούμε αγάπη μου χωρίς καμιάν αιτία χωρίς καμιάν αιτία.

‘Σύ μπαχτσές τσι εγώ φυντάνι να σ’ απαρνησθώ δεν κάνει,
‘σύ μπαχτσές τσι εγώ φυντάνι να σ’ απαρνησθώ δεν κάνει.

Αγάπα ‘μέ’ πουλάκι μου όπως μ’ αγάπασ’ πρώτα όπως μ’ αγάπασ’ πρώτα,
τα ξένα λόγια μην ακούς μόν’ την καρδιά σου ρώτα, μόν’ την καρδιά σου ρώτα.

Σάλτα τσι άρπα ‘μ’ απ’ του κύμα μην πνιγώ τσι έχεις του κρίμα,
σάλτα τσι άρπα ‘μ’ απ’ του κύμα μην πνιγώ τσι έχεις του κρίμα.

Θα το ‘χω το παράπονο σε όλη τη ζωή μου σε όλη τη ζωή μου,
κι όταν σε συλλογίζομαι θα λιώνει το κορμί μου θα λιώνει το κορμί μου.

Κλαίει η καρδιά μ’ τσε δε μερώνει σαν της ερημιάς τ’ αηδόνι,
κλαίει η καρδιά μ’ τσε δε μερώνει σαν της ερημιάς τ’ αηδόνι.

Σ’ αφήνω την καληνυχτιά τσι έχε γεια χρυσό μου τσι έχε γεια χρυσό μου,
κι ας έχω δει σαν όνειρο τον αποχωρισμό μου τον αποχωρισμό μου.

Έχει γεια τσι εγώ παγαίνω μι τ’ (α)χείλι του καμένο,
έχει γεια τσι εγώ παγαίνω μι τ’ (α)χείλι του καμένο.

Πηγή: http://kanellatou.gr/

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Δημοτικά τραγούδια αφιερωμένα στην Παναγία


«Την Παναγιά παρακαλώ και λέω τση να ραίνει / με τη ντροσά του ουρανού όλη την οικουμένη./ Την Παναγιά παρακαλώ βάλσαμο να σταλάζει / στου πονεμένου την καρδιά που βαριαναστενάζει. / Την Παναγιά παρακαλώ και τση ζητώ τη χάρη / στου καθενούς τη σκοτεινιά να φέγγει σα φεγγάρι» (απειραθίτικα δίστιχα από τη Νάξο).

Ακάματος ερευνητής για τη λατρεία της Παναγίας στην Ελλάδα (έχει γράψει ήδη τρεις τόμους), ο Νίκος Κεφαλληνιάδης μιλάει στον τέταρτο τόμο του για τη λατρεία της «Μέσα από δημοτικά και λαϊκά τραγούδια» (κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Φιλιππότη»).

«Ελα Παναγιά μου, σώσε, / νουν και λογισμόν με δώσε, / νουν και λογισμόν και γνώση / και γλυτσά φωνήν καμπόσην / να θυμούμαι τα τραγούδια / τα παλιά και τα καινούργια» (δημοτικό τραγούδι Ρόδου).

Τραγούδια απ' όλη την Ελλάδα που μιλούν για τη ζωή της, τη γέννηση του Χριστού, το θρήνο της στη Σταύρωση του γιου της, την Κοίμησή της. Που μιλούν για τη συμπαράστασή της σε διάφορες δύσκολες ώρες του έθνους μας, για τον κύκλο της ζωής στη γέννηση, στο γάμο, στο θάνατο. Προσευχές, επικλήσεις, δίστιχα βγαλμένα μέσα από τον καθημερινό βίο.

Ιδού δύο παιδικά νανουρίσματα: «Ο ύπνος στα ματάκια του κι η γειά στην κεφαλή του / κι η Παναγία κι ο Χριστός να 'ναι πάντα μαζί του» (Σάμος), «Κοιμήσου μες στην κούνια σου και στα παχιά πανιά σου / η Παναγιά η Δέσποινα να είναι συντροφιά σου» (Νάξος)

Του γάμου: «Νύφη μου τριαντάφυλλο, κούκλα μου στολισμένη / σου εύχομαι στην Παναγιά, να 'σαι στερεωμένη. / Οσα καλοπατήματα μ' εβγάλαν στην αυλή σου / τόσες φορές η Παναγιά να βλέπει το κορμί σου» (Κως).

Της αγάπης : «Χριστέ μου, δώσ' μου υπομονή και Παναγιά ελπίδα / να ζήσω να την ξαναδώ την εύμορφή μου ελπίδα» (Πάρος).

Ιδού και μερικά που επικαλούνται την Παναγία για να της ζητήσουν βοήθεια ή να τη δοξολογήσουν:

«Ω Παναγιά μου, Τηνιακιά, με τα πολλά καντήλια / γιάτρεψε το παιδάκι μου, να σου τα κάμω χίλια» (για τη Μεγαλόχαρη της Τήνου).

«Το ταπεινό εκκλησάκι Σου, μητέρα του Θεού μας / μας παίρνει την ψυχή μας, μας κλέβει και το νου μας. / Ανήμερα στη χάρη Σου πλήθη το πλημμυρίζουν / στα εννιάμερα της Παναγιάς σαν Σε πανηγυρίζουν» (για την Αγία Θαλασσινή της Ανδρου).

«Κυρά-Φανερωμένη μου, του Λευκαδίτη σκέπη / χαρά στον που σε προσκυνά, χαρά στον που σε βλέπει / σεμνή Παρθένο να κρατάς στ' απέριττο θρονί σου / το γιόκα σου τον ακριβό και το μονογενή σου» (για τη Φανερωμένη Λευκάδας).

«Είναι μικρό, φτωχό το κλησιδάκι σου / μα η χάρις σου είναι άπειρη κι ατέλειωτη. / Ατέλειωτα, ως το ρεύμα της πηγής σου, / που χύνεται και χύνεται / κι από κοντά αθόρυβα / παράδοξα το ρεύμα σου πληθύνεται. / Είθε και στην καρδιά μου, που έχει στραγγιχτεί, / να δώσει ζωή και δύναμιν η χάρις σου» (για την Παναγιά του Ντομάν στη Σκιάθο).

ΠΗΓΗ: Γ. ΒΙΔΑΛΗΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 14/08/2003

Περισσότερα: http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=202#ixzz1Ur5OlULE